Bir profil yazısı yazmak bana her zaman biraz tuhaf gelir. Yine de kendimi kendi cümlelerimle anlatmak, başkasının uydurduğu metinlerden daha dürüst duruyor. Süslü kelimeler hoşuma gitmiyor. Günlük konuştuğum gibi yazarsam daha rahat oluyorum. Okuyan da bunu fark eder diye düşünüyorum.

Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor. İnsanların beni bir kalıba sokmasından hoşlanmam. Konuşarak anlaşılmayı tercih ederim. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

Kısaca böyle.

İlk izlenim üzerine

Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim. Ben genellikle karşımdakinin temposuna bakarak ilerlerim. Baskı hoşuma gitmez. Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar.

Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez. Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar.

Ben kalaba escort yazısının altına kendi sesimi koymak istedim. Başkasının kalıbı değil. Gülmece varsa güzel. Alay varsa değil.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Açık konuşmak bana iyi geliyor

Kaba, emir veren cümleler hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazın yeter. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.

Benimle iletişim kurarken öncelikle ne istediğinizi açıkça söylemeniz yeterli. Uzun roman yazmanıza gerek yok. Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter.

İlk anda her şeyi çözmeye çalışmayın. Birkaç cümleyle başlamak daha doğal. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim.

Zaman ve plan

Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak. Gizlilik iki tarafın da işi. Tek taraflı olmaz. Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar.

Bence netlik çoğu sorunu baştan kesiyor.

İlk başta her şeyi yazmak zorunda değilsiniz. Önemli olanlar yeter. Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek.

İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın. Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar.

Sınırlar

Karşılıklı ölçü duruyorsa daha rahat oluyorum. Kişisel bilgiler uydurup süslemek bana göre değil. Olmayanı yazmam. Paylaşılmaması gereken şeyler paylaşılmaz. Bunu baştan kabul etmek lazım.

Başkalarının yanında konuşulacak konular bunlar değil. Bunu bilenle ilerlerim. Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim.

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her boşluğu doldurmak zorunda değilim. Konuşma bazen kısa kesilir, bu kabalık olmak zorunda değil. Tempo uyumu varsa zaten anlaşılır. Uymuyorsa da kimseyi oyalamanın anlamı yok. Açık konuşmak, en azından benim açımdan, herkesi rahatlatıyor.

Gülmece varsa güzel. Alay varsa değil. Ben daha çok doğal konuşmayı seviyorum. Ezber replik yorucu.

Sohbetin tadı

Soru sormak serbest. Sorgu değil. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. Karşılıklı dinlemek hoşuma gider. Tek taraflı monolog değil.

Emoji yağmuruna gerek yok. Düzgün bir merhaba yeter. Bana özel hayatımı sorguya çeker gibi yazmayın. Sınır var.

Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Ben daha çok o anki hali konuşmayı tercih ederim. Ezber cümleler yoruluyor.

Gereğinden fazla süslemeye gerek duymuyorum.

Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen. Fazla resmi durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter.

Birkaç son cümle

Uymayan bir detay varsa söyleyin. Ben de söylerim. Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar.

Beni tanımak isteyenler zaten buradan bir şey kapmıştır. Kalanı karşılıklı. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o.

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Son anda değişen şeyler olabilir, haber vermek önemli. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir durup bakmak iyi oluyor. İlk anda her şeyi çözmeye çalışmayın. Birkaç cümleyle başlamak daha doğal.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil. Karşılıklı netlik varsa gerisi kolay ilerliyor.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.