Ben genellikle karşılıklı saygı duruyorsa gerisinin konuşularak hallolduğunu düşünürüm. O yüzden bu metni de o havada tuttum. Fazla kusursuz durmak bana yapay geliyor. Günlük Türkçe yeter. Gerisi zaten insani haliyle gelir.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Benim açımdan önemli olan karşılıklı ritim. Uymuyorsa zorlamam.

Tanışma hissi

Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim. Dürüst olayım: mükemmel biri değilim. Düzgün iletişim kuran biriyim, o kadar. Biraz mesafeli durabilirim ilk başta. Isınınca daha rahat konuşurum.

Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum. Abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o.

Neşeli olmak ayrı, evcilik oynamak ayrı. Ölçü önemli. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

Sorulmasını istediğim şeyler

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil.

Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa. İlk mesajın kısa ve net olması bana iyi geliyor. Karşılıklı sorular zaten sonra gelir. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum. Cevap gecikince kırılma bana uzak. Herkesin bir temposu var.

Buraya sincan akşemsettin escort diye bakıp geldiyseniz kısa ve dolambaçsız bir anlatım arıyorsunuzdur diye düşünüyorum.

Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli. Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim.

Uyum

Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. Aceleye getirilmiş kararlar çoğu zaman ters gidiyor. Bir nefes almak iyi. Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak.

Bu kısmı uzatmaya gerek yok.

Benim için randevu öncesi kibar bir netlik yeterli. Fazla resmiyet değil. Karşılıklı onay yoksa bir şey olmaz. Bu kadar basit. Benim açımdan sakin bir plan daha iyi. Koşturmaca, baskı uzak.

İlk mesajda roman yazmanıza gerek yok. Kısa, düzgün, ne istediğinizi söyleyen bir cümle yeterli. Sorulacak bir şey varsa sorun. Ben de anlamadığım yerde sorarım. Test eden, küçümseyen, emir veren üslup hoşuma gitmez. Normal insan gibi yazmak bence en doğrusu. Gerisi zaten karşılıklı ilerler.

Böyle durumlarda kısa teyit mesajı iyi oluyor. Uzun pazarlık değil. Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar.

Mahremiyet notum

Fotoğraf, yazışma, isim… Bunlar rastgele dolaşmamalı. Dikkat ederim. Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı. Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim.

Buraya sincan akşemsettin escort diye bakıp geldiyseniz kısa ve dolambaçsız bir anlatım arıyorsunuzdur diye düşünüyorum. Benim özel alanım var. Karşımdakinin de olmalı.

Kendimden bahsederken ölçüyü kaçırmamaya çalışırım. Fazlası reklam gibi duruyor. Azı da hiçbir şey söylemiyor. Ortada bir yerde, okunabilir durmak istiyorum. Bence insanlar süslü kelimelerden çok, duruşa bakıyor. Duruş tutarlıysa gerisi kolay. Tutarsızsa uzun yazının da faydası olmuyor.

Meraklı soruların bir sınırı olmalı. Her şey anlatılmaz. Başkasının hayatını sorguya çekmek bana iyi gelmiyor. Aynı şeyi beklerim.

Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor.

Günlük dil

Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun. Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor.

Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim. Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor.

Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

Bazen basit şeyler daha iyi işliyor.

Soru sormak serbest. Sorgu değil. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen.

Bitirirken

Karşılıklı onay yoksa bir şey olmaz. Bu kadar basit. Bence karşılıklı uygunluk yoksa zorlamanın anlamı yok.

Son olarak şunu söyleyeyim: buradan bir şey okuduysanız zaten üslubum hakkında bir fikriniz vardır. Gerisi konuşarak netleşir. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi kolay. Durmuyorsa zaten bir şey çıkmıyor.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Burayı okuyan biri muhtemelen abartısız bir anlatım arıyordur. Ben de öyle yazmaya çalıştım. Her cümlede kendimi övmek yok. Her paragrafta aynı kalıp yok. Günlük Türkçe, sakin tempo, net sınır. Beğenirseniz yazışırız. Uymuyorsa da kimse kırılmasın. Zorlamak bana göre değil. Uygun olmayan teklifleri baştan eleyebilirim. Bunu kişisel algılamayın.

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor. Gece yarısı acele cevap bekleyen üslup beni yoruyor. Mümkün olduğunca insani tempo tercih ederim.