İlk başta uzun uzun kendimi satmak gibi durmasın diye kısa tutmayı düşünmüştüm. Sonra fark ettim ki aklımdakileri düzgün söylemezsem yanlış anlaşılıyor. Bence insanlar abartılı vaatlerden sıkılıyor. Ben daha çok sakin ve net anlatmayı tercih ederim. Fazlası zaten yazışınca çıkar.

Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması. Bazı günler daha konuşkan olurum. Bazı günler kısa yazarım. İnsan hali. Kalabalık vaatler, abartılı cümleler bana uzak. Daha sade durmayı tercih ederim.

İlk izlenim üzerine

Bazen sessiz kalmayı da bilirim. Her şeyi doldurmak zorunda değilim. İnsanların beni bir kalıba sokmasından hoşlanmam. Konuşarak anlaşılmayı tercih ederim. Benim için samimiyet yüksek sesle övünmek değil, durduğu yerin tutarlı olması.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: acele etmeden ilerlemek bana daha uygun. İnsanların beni bir kalıba sokmasından hoşlanmam. Konuşarak anlaşılmayı tercih ederim.

yapracık escort tarafında yazılan pek çok metin birbirine benziyor. Ben kendi cümlelerimle durmayı seçtim. Neşeli olmak ayrı, evcilik oynamak ayrı. Ölçü önemli.

Doğrusu fazla düşünülmüş cümleler yorucu olabiliyor.

Açık konuşmak bana iyi geliyor

İletişimde tempo benim için ciddi bir konu. Acele cevap, ısrar, üst üste mesaj... bunlar beni uzaklaştırıyor. Karşılıklı bir nefes bırakmak, bana göre daha insani. Yoğunluk olabiliyor, herkesin hayatı var. Bunu baştan kabul edenle ilerlemek daha rahat oluyor. Küçük bir kibarlık çoğu kapıyı açıyor.

Küçümseyen, test eden üslup istemiyorum. Karşılıklı bir konuşma arıyorum. Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor. İlk anda her şeyi çözmeye çalışmayın. Birkaç cümleyle başlamak daha doğal.

Israr eden mesajlar kapıyı kapatır. Bir kere söylemek yeter. Ben konuşmayı tercih ederim ama her konuyu da açmam. Ölçü önemli.

Zaman ve plan

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek.

Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o. Görüşmeden önce zamanı ve genel çerçeveyi konuşmak bana daha doğru geliyor. Belirsizlik yorar. İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın.

Anlattığım şey aslında karmaşık değil.

İlk seferde her şeyi çözmeye çalışmayın. Tanışma da bir süreç. Randevu konuşurken abartılı vaat dinlemek istemiyorum. Ne konuşulduysa o. Karşılıklı mahremiyet varsa gerisi konuşulur. Yoksa zaten yürümez.

Ulaşım, saat, genel beklenti… Bunlar baştan konuşulunca herkes rahatlar. Karşımdakinin de bir hayatı olduğunu unutmam. Aynı şeyi beklerim.

Kendimi anlatırken yaş, meslek, adres gibi uydurma bilgiler yazmam. Olmayan şeyi süslemek bana yanlış geliyor. Daha çok iletişim tarzımı, neye önem verdiğimi ve ne istemediğimi söylemek istiyorum. Karşılıklı saygı duruyorsa gerisi zaten konuşularak netleşir. Durmuyorsa zorlamanın bir anlamı yok. Bu kadar sade durmayı tercih ederim.

Sınırlar

Gizli tutulması gereken konuşmaların dışarı taşması istemiyorum. Fotoğraf, yazışma, isim… Bunlar rastgele dolaşmamalı. Dikkat ederim. Mahremiyet benim için ciddi bir konu. Karşımdakinin hayatına da aynı özenle bakarım.

Gizlilik sadece sözde kalmamalı. Davranışta da durmalı. Güven kırılınca toparlamak zor. O yüzden baştan özenliyim.

Yüksek ses, ısrar, küçümseme… Bunlar bende kapıyı kapatır. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun.

Karşılıklı ritim bence çoğu detaydan önemli. Bir taraf çok acele, diğer taraf sakinse gerilim çıkıyor. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak zaman ister. Samimiyet hemen gelmez, bu normal. Sabırsız üslup beni yoruyor. Biraz nefes bırakınca daha düzgün ilerliyor her şey.

Sohbetin tadı

Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup. İltifat varsa abartısız olsun. Yoksa samimiyetsiz duruyor. Nasıl bir iletişimden hoşlanıyorum derseniz: sakin, düzgün, acele etmeyen.

Kısa kesmek kabalık değil bazen. Yoğunluk olabiliyor. Sorulardan çekinmeyin. Ben de anlamadığım şeyi sormayı tercih ederim.

Karşımdakini dinlemeyi severim. Sadece kendi cümlelerimi sıralamak bana yetmez. Gündelik dil kullanırım. Resmi konuşmak bana yapay geliyor.

Burada durup nefes almak iyi geliyor.

Benim hoşuma giden üslup, karşımdakini sıkıştırmayan üslup. Ben genellikle sakin başlarım. Isınmak doğal olsun.

Birkaç son cümle

İstemediğim şeyleri baştan söylemek daha temiz. Sonra kırgınlık olmasın. Ben genellikle net bir aralık konuşmayı tercih ederim. Muallakta bırakmak yorar.

Bu kadar. Sakin, net ve ölçülü durmayı tercih ettiğimi sanırım anlamışsınızdır. Kendimi birkaç cümleyle anlatmam gerekirse sakin, net ve gereksiz rol yapmayan biriyim. Karşılıklı konuşulunca daha rahat oluyorum.

Yazının bir reklam metni gibi durmasını istemiyorum. En iyisiyim, kaçırmayın, unutulmaz gibi cümleler bana yabancı. Daha çok kendi duruşumu anlatmak istiyorum. Okuyan kişi buradan bir katalog değil, bir üslup görsün. Gerisi mesajlaşırken ortaya çıkar. Buranın işi ikna etmek değil, tanıtmak da değil; durduğum yeri göstermek. Yazım bozukluğu takıntım yok. Üslup daha çok işime yarar.

Beni tanımak isteyenlere şunu söyleyebilirim: abartılı beklenti cümleleri kurmuyorum. Ne konuşulursa o. Sürpriz plan, belirsiz vaat, dolambaçlı tarif bana göre değil. Net bir çerçeve, sakin bir üslup ve karşılıklı onay. Bu üçü duruyorsa gerisi zaten kolay. Durmuyorsa da zorlamam. Benim için iletişim başlamadan önce ne beklendiğinin açıkça konuşulması daha rahat oluyor.

Bazı yazılar her cümlede aynı şeyi tekrar ediyor. Ben onu yapmak istemiyorum. Bir fikri bir kere düzgün söylemek bana yetiyor. Fazlası hem beni yoruyor hem okuyanı. Günlük dilde, kısa ve uzun cümleleri karıştırarak yazmak daha doğal duruyor. Her paragrafın sonunda bir sonuç cümlesi kurmak zorunda da değilim. Ben genellikle yazışarak başlarım. Sesli konuşma sonra, karşılıklı olursa.